Pedagog

Pedagog szkolny – mgr Monika Winiarska zaprasza do swojego gabinetu w godzinach pracy w roku szkolnym 2017/18:

Poniedziałek – 10.40 – 13.45

Wtorek –  11.45 – 15.15

Środa 8.30 – 10.05

Czwartek 10.40 – 14.35

Piątek  9.20 – 13.45

Pedagog oferuje wsparcie i pomoc rodzicom w rozwiązywaniu niepokojących sytuacji, jakie mogą dotyczyć:
– rozpoznania trudności w nauce bądź innych niepokojących szkolnych doświadczeń dziecka,
– potrzeby udzielenia  dziecku pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
– niepokojących zmian, jakie pojawiają się w jego zachowaniu,
– trudnych relacji  dziecka z rówieśnikami, nauczycielami lub rodzeństwem,
– każdej innej sprawy, która jest rodziców i dziecka bardzo ważna.

KIEDY RODZICE SPRZYJAJĄ WSPÓLNEJ ZE SZKOŁĄ PROFILAKTYCE

 Rodzice sprzyjają  dobrej profilaktyce, gdy:

  1. mają dobry kontakt z dzieckiem,
  2. mają jasno ustalony przez dziecko system norm, wartości,
  3. okazują swojemu dziecku miłość i szacunek,
  4. mają dobry kontakt ze szkołą,
  5. stanowią wzór osobowy dla dziecka,
  6. potrafią zwracać się o pomoc,
  7. dostarczają wzorców zdrowego stylu życia alternatywnych form spędzania wolnego czasu,
  8. uczą swoje dziecko ważnych umiejętności życiowych, radzenia sobie z presją rówieśników, podejmować odpowiedzialne decyzje,
  9. kształtują poczucie własnej wartości,
  10. nie lekceważą problemów dziecka,
  11. mają wiedzę na temat prawidłowości i zaburzeń wieku dorastania,
  12. „Dojrzewają” ze swoim dzieckiem z roli opiekuna przechodząc w partnera swojego dziecka,
  13. wiedzą , jak postąpić , gdy coś podejrzewają.

 DZIESIĘĆ RAD DLA RODZICÓW POMAGAJĄCYCH MĄDRZE
I ODPOWIEDZIALNIE WYCHOWYWAĆ!

  1. Ufaj swojej intuicji, ale też poznaj siebie.
    Jako rodzice musimy być pewni siebie, bo nasze dzieci oczekują od nas przodownictwa. Nie możemy wątpić w swą dojrzałość i życiowe doświadczenie.
  2. Nie rezygnuj z własnych potrzeb na rzecz dziecka. Ty też jesteś kimś ważnym!
    Nadmierne poświęcanie się dla dzieci czyni nas wiecznie zmęczonych, a nasilone dawanie spotyka się z coraz większą ich postawą roszczeniową.
  3. Znaj swoje dziecko, słuchaj słów, wnioski wyciągaj z zachowania.
    Niektórzy oceniają swoje dziecko raczej „powierzchownie”, uważając, że skoro przy nas zachowuje się spokojnie, zawsze takie jest. Bezgraniczna może być miłość, ale nie zaufanie, dlatego jeżeli powątpiewasz w uczciwość swoich pociech, masz moralny obowiązek dociekać prawdy nawet jakbyś miał naruszyć ich prywatność.
  4. Od samego początku rozwijaj pozytywne wartości.
    Należy być wzorem dla swych dzieci, aby w tym czasie zagłuszyć autorytet rówieśników.
  5. Podkreślaj znaczenie dobrych chęci, wysiłku i gotowości do emocjonalnego ryzyka.
    W sytuacji, kiedy dziecko uważa coś za trudne, zachęcaj go do podejmowania wyzwania, Przecież to, co nas nie złamie, nas umocni.
  6. Bądź rodzicem, a nie przyjacielem.
    Rodzicielstwo ma dużo cech przyjaźni, ale postrzeganie rodziców jako mocniejszych jest dla nastolatków pewnym zakotwiczeniem w ich świecie. Jeżeli rodzice abdykują z tej funkcji na rzecz przyjaźni, dzieci stracą poczucie bezpieczeństwa, jednak nie przyznają się do tego, by nie tracić przywilejów. Czując się wtedy równi, mogą nimi manipulować i uciekać do szantażu, a nie o to przecież chodzi.
  7. Wyznaczaj granice. Nie, jest pełnymi skończonym zdaniem.
    ” Rodzice, którzy nie mają odwagi twardo stąpać po ziemi , mają dzieci stąpające po nich”
    Dzieci muszą wiedzieć , co im wolno, czego nie. Wyznawaj regułę 30 sekund, to wystarczający czas na uargumentowanie naszej decyzji.
  8. Utrzymuj dyscyplinę, ale nie karz.
    Dyscyplina ma pobudzać do uczenia, a nie powodować krzywdę dziecka. Tu nie chodzi o krzyk, bicie, tylko o zawarcie pewnej pisemnej umowy między nastolatkiem a rodzicem wskazującej zasady dozwolonego zachowania.
  9. Rozmawiaj, a nie komunikuj.
    Skuteczni rodzice winni rozmawiać ze swoimi dziećmi w sposób spokojny, ale skuteczny i rzeczowy. Ważne podczas rozmowy są kontakty wspierające, tzn., nastolatkowi często wystarczy rozumiejące ucho, a nie setki rad. Spróbujcie porozumiewać się na poziomie uczuć. Komunikaty typu „Ja” wyrażające nasze uczucia i oczekiwania są skuteczniejsze niż z przyzwyczajenia stosowane bariery komunikacyjne – formuła komunikatu „Ja” Czuję.
  10. Zajmuj zdecydowane stanowisko w sprawie seksu, narkotyków, alkoholu.
    Tematy te nie mogą stanowić tabu. W przypadku eksperymentowania z używkami kary muszą być jasno omówione i z całą surowością stosowane.